Tanbaşlar’da değersiz hiç bir şey olmadığı gibi hiç bir şeyin değeri diğerinden fazla değildir. Siz siz olun yargıçlarınızı, avukatlarınızı geride bırakın. Salın cesurca tüm suçlularınızı meydana. Boşaltın tutuk evlerinizi. Buranın yasalarınca mahkemeye çıkarılmasına izin verin tutkularınızın, canavarlarınızın, beceriksizliklerinizin
Devamını oku
Yazdıklarımı gün yüzüne çıkarma isteğiyle beraber bir türe yoğunlaşmam gerektiğini anladım. Okuru olmaktan büyük keyif aldığım öykü türünün büyülü dünyasına yazar olarak böyle adım attım diyebilirim. Dünya telaşından başımı kaldıramadığım zamanlarda, bundan yedi sekiz sene evveline tekabül ediyor, nefes alabilmek için girdiğim kapının şu an hala eşiğinde hissediyorum kendimi. Yürünecek çok yol var.
Devamını oku
Bir zamanlar iki kırıntı yaşardı. İkisi de küçük, ikisi de karaydı ama farklı babalardan dünyaya gelmişlerdi: biri Ekmekten, diğeri Baruttan. Bir sakalın içinde yaşarlardı…
Devamını oku
Kara alnıyla yumuşak gözlerinde saatlerce ağlamış çocuk havası vardı. Tıpkı nedenini bilmeden, bu acının ve barbarlığın elinden nasıl kurtulacağını bilmeden kıyasıya dövülmüş bir çocuk gibiydi… Ben talihsiz mandanın karşısındaydım. Gözümden akan aslında onun yaşlarıydı.
Devamını oku
Yüzümü doğru düzgün yıkayamadığımdan göz çapaklarımı yolda fark edip temizledim iyice. Kahvehanenin önüne vardığımda babam ve bir adam kehribar tespihlerinde ellerini kavuşturmuş beni bekliyorlardı. Mülazım benim yarı boyumda, sıska, esmer bir adamdı. Selamlaştıktan sonra söze girdi babam…
Devamını oku
Romanlar, yazılırken yazarların elinden kaçıp kurtulmak isterler. Romanın kişileri kendi öz yaşamlarına dönerler, en sonunda da canlarının istediğini yaparlar. Ben hiçbir romanımda bu romanımdaki kadar ipleri elimde tutamadım.
Devamını oku
Kitabın ismine atıfla; içimizdeki seslerden oluşan bir bandonun geçit törenini seyrediyor gibiydik adeta. İçimizde duyumsadığımız her duygunun kendine has bir sesi var. Bu sesler birbirine benzemiyor. Tek başlarına bozuk birer sesten ibaretmiş gibiler hatta ama bu sesler biraraya gelmeyi başardığında “her şarkıyı çalan bir bandoya” dönüşüveriyorlar. Ve her bir duygunun bu ahenge aynı oranda katkısı var
Devamını oku
Bu hikaye eşitlikçi olduğunu bildiğimiz Finlandiya’nın ve neoliberal dünyanın acımasızlığı içerisinde çalışma koşullarının da etkisiyle gittikçe kendilerinden uzaklaşıp yaşadığı hayata yabancılaşırken birbirlerini buldukça insan olmanın görkemli güzelliklerini yeniden hatırlamaya başlayan insanların hikayesidir.
Finlandiya özelinde kapitalizmin asıl yüzünü gösterir yönetmen ve kendi tabiriyle kapitalizmle arasına bu filmde de bir ‘barikat kurar.’
Üst üste gelen ve bir anlam bütünlüğü içindeki mesajlar Gökhan’ı etkiler ve Gökhan hayatında bir anlam arayışı içine girer. Bu anlam arayışına başta ailesi, arkadaşları ve yoksul olup kaybedecek fazla bir şeyi kalmayan mahalle sakinleri katılır.
Devamını oku
Çamurdan henüz yoğrulmuştu bedenim.
Çatladım.
Çatlaklarına dayadım dudaklarımı.
Ayak parmaklarımdan saçlarımın teline çiçek açtı bedenim.
